Język:
Co to jest rodowód i metryka?
Szczenię, które - mamy nadzieję - stało się właśnie pełnoprawnym członkiem Państwa Rodziny jest szczenięciem rodowodowym.
Pojęcia te na ogół, kojarzą się z wystawami. Jest to w jakimś stopniu (ale tylko częściowo) prawda: wystawiane może być bowiem tylko zwierze, które posiada RODOWÓD, czyli dokument stwierdzający jego pochodzenie od określonych przodków (rodziców, dziadków, pradziadków i prapradziadków) – ujmujący 4 ich pokolenia (w Polsce i większości krajów europejskich).
Dokument ów powinien dawać wytyczne, jaki nasz pies będzie, a przynajmniej - jaki powinien być, oraz – przy umiejętnym odczytaniu – krystalizować niejako cele hodowcy).
Daje nabywcy gwarancje, że kupił psa, który będzie się mieścił we wzorcu rasy, czyli konkretnych wymogach estetycznych i psychicznych (!) przewidzianych dla jej przedstawicieli. Nie wolno zapominać o jednym – zgodność ze wzorcem rasy obejmuje nie tylko walory ściśle wizualne, lecz także, a może – co najważniejsze - charakter psa oraz prawidłową anatomię. Tu osobniki niezrównoważone, bojaźliwe lub skłonne do agresji oraz posiadające istotne wady anatomiczne poddawane są restrykcyjnym ocenom sędziów i nie dopuszczane do dalszej hodowli.
Celem hodowców POWINNO być zachowanie w potomstwie cech rasy oraz dążenie do postępu hodowlanego (także poprzez poprawianie ewentualnych błędów, które wykazują rodzice), rozmnażanie zwierząt zdrowych na ciele i umyśle i dążenie do wyhodowania jeśli nie lepszych, to chociaż nie gorszych niż rodzice zwierząt.
Szczenięta po urodzeniu zgłaszane są do Związku Kynologicznego, przedstawiana jest karta krycia (dokument stwierdzający ojcostwo). Po ok. 6 tygodniach od narodzenia przeprowadzany jest przegląd miotu: komisja z ramienia związku przybywa do hodowli i ocenia stan szczeniąt, matki, warunków odchowu, a także fakt czy szczenięta przedstawione do kontroli są w ogóle (i pod wszystkimi względami) reprezentantami danej rasy! Spisywany jest protokół, wymieniający ewentualne błędy i wypaczenia.
Przy prawidłowym przebiegu przeglądu – kolejna czynnością jest tatuowanie. Tatuaż wykonywany jest w lewym uchu, składa się z kropek układających się w litery i cyfry. Powinien bardzo wyraźny i czytelny. KAŻDE szczenię dostaje metrykę[1], w której zawarte są informacje o nim, jego rodzicach, ich przeprowadzonych badaniach w kierunku dysplazji stawów biodrowych, itd.
Na podstawie metryki po zapisaniu się do Związku Kynologicznego mogą Państwo wyrobić pełny rodowód. Jest to równoznaczne z zarejestrowaniem psa w związku i wprowadzeniem go do ogólnopolskiej bazy danych.
W razie zaginięcia psa tatuaż może dać także klucz do odnalezienia właściciela.
Najnowsze trendy w tatuowaniu szczeniąt pozwalają wykonać tatuaż nie tylko w małżowinie usznej, ale również w pachwinie.