PORADY

Clumber Spaniel jest wspaniałym psem myśliwskim posiadaczem najlepszego" nosa" a  poprzez masywne ciało   eksponuje wielkie zdolności do pracy. Jest łatwy w ułożeniu i niezwykle inteligentny. 

 Psy te mają naturalną zdolność do aportowania, są psami wodnymi i uwielbiają  polowania, pływanie. Pracują bardzo dobrze w niskim poszyciu i są niezwykle cichymi w czasie pracy , co  daje im możliwość podejścia do zwierzyny bardzo blisko.

Clumbery są eleganckimi, lojalnymi, dostojnymi psami. Inteligentne i niezależne. Wyrażają swoją determinację do pracy oraz instynkt łowiecki. 

Clumbery są psami domowymi i powinny być trzymane w mieszkaniu lub w domu, ale nie w kojcu. Niektóre z nich mogą okazać się psami zbyt energicznymi, inne limfatycznymi. Clumbery są czasami ostrożne w stosunku do obcych, wykazują rezerwę, ale nigdy nie są wrogo usposobione czy nieśmiałe. Ukazują się jako psy z wielka chęcią do zabaw i łagodną naturą. Clumbery zachowują się dobrze wobec każdego włącząjąc w to inne zwierzęta. Są świetnymi opiekunami dla dzieci. Nigdy nie są nieprzyjacielskie i nigdy nie pokazują oznak agresji ,a przynajmniej nie powinny!!!! Uwielbiają nosić rzeczy w pysku. Wiele Clumberów  potrafi tak machać ogonem ( nieprzyciętym) tak bardzo, że uderza nim w obie strony brzucha, kręcąc przy tym energicznie całym tułowiem.

Clumbery nie są niemiłe i nieszczere. One po prostu są czasami nieugięte i nieustępliwe powodując, że niektórzy myślą o nich jako o psach głuchych, może nawet głupich. Przeciwnie, one są tak bardzo inteligentne, że dadzą  nam do zrozumienia, że nie będą tolerować złego traktowania i nadużyć w stosunku do siebie. Clumbery potrzebują dobrej, miłej, ale zdecydowanej i stanowczej ręki.

Średnia życia Clumber Spaniela waha się pomiędzy 10-12 lat jednakże w ostatnich 20 latach Clumbery rzadko dożywały 15-16 lat. Złe odżywianie , błędy hodowlane powodowały między innymi otyłość, miały zły wpływ na rozwój układu ruchowego, w rezultacie powodując obniżenie średniej długości życia tych psów.

 SZCZENIĘTA -instrukcja obsługi

opracowała: lek.med.vet.Magdalena Chmielewska ( ADSUM)

Agnieszka Banaszak-Kulka ( TAMAAM)

Zostało Państwu powierzone szczenię rasy Clumber Spaniel

To wspaniałe, kochane i mądre psy, które – odpowiednio wychowane i ułożone - będą przez wiele lat cieszyć Państwa serce jako najwierniejsi towarzysze i przyjaciele. Wymagają jednak ze strony swego ludzkiego opiekuna wiele ciepła, miłości i zainteresowania oraz poprawnej pielęgnacji i opieki, zaś braki w tym zakresie zaważyć mogą na całym dalszym rozwoju psychicznym bądź fizycznym szczenięcia. Zanim zatem popełnimy najpoważniejsze błędy, powinniśmy uświadomić sobie, jak dalece przyszłość tego szczenięcia zależna jest od naszych czynów, wyborów i przyjętego sposobu postępowania.

Psy te zostały wyhodowane w celu podejmowania ścisłej współpracy z człowiekiem i jako takie są od nas w ogromnym stopniu zależne. Nie nadają się do mieszkania na dworze, w kojcach, budach, w zamknięciu i izolacji od ludzi.

Z drugiej strony - nie są zabawkami. Łagodne, stabilne charaktery, ogromna chęć współpracy ze swym ludzkim przewodnikiem czyni je idealnymi wręcz współmieszkańcami i kompanami rodziny.

CHARAKTER

Typowego Clumbera cechuje przyjazne usposobienie, łatwość przyswajania wiedzy, upartość i charakterystyczna dla Clumbera chęć postawienia na swoim. 

Clumber Spaniel łącząc wszystkie charakterystyczne dla tej rasy cechy charakteru - łagodność, podatność na szkolenie, wolę współpracy z człowiekiem i chęć zadowolenia swego opiekuna (ang. "will to please"), ale jednocześnie wytrzymałość, żywiołowość i umiłowanie zabaw - wciąż zyskuje popularność jako niezrównany pies rodzinny i towarzyszący. Nie są to psy obronne! Wrodzone cechy osobowościowe zupełnie nie predysponują ich do takiego zadania.

Na ringu wystawowym pies powinien być zrównoważony i uważny oraz spokojnie pozwolić na zbadanie przez sędziego bez oznak zdenerwowania czy nadmiernej uległości. Agresja w stosunku do ludzi lub innych psów, jako całkowicie niezgodna z charakterem psa myśliwskiego, jest niemożliwa do zaakceptowania.

Pies i dziecko

Clumber Spaniel  kocha dzieci i mocno się do nich przywiązuje. Jego zrównoważony charakter pozwala na cierpliwe znoszenie wylewnych oznak ich miłości (skupiających się zwykle przede wszystkim na uszach, co oczywiście raczej nie dziwi), zaś skłonność do zabaw czyni z niego wymarzonego wprost towarzysza dziecięcych igraszek. To pies ponad życie wielbiący członków swej ludzkiej rodziny.
Niezmiernie ważne jest jednak wpojenie dziecku podstawowych zasad komunikacji z psem, tak by uniknąć jakichkolwiek nieporozumień i sytuacji stresowych dla obu stron. Pamiętajmy bowiem, że tryskający na ogół radością i doskonałym humorem Clumber także potrzebuje czasami błogosławionej chwili świętego spokoju.

Szczenię, które - mamy nadzieję - stało się właśnie pełnoprawnym członkiem Państwa Rodziny jest szczenięciem rodowodowym.

CO TO JEST RODOWÓD I METRYKA

Pojęcia te na ogół, kojarzą się z wystawami. Jest to w jakimś stopniu (ale tylko częściowo) prawda: wystawiane może być bowiem tylko zwierze, które posiada RODOWÓD, czyli dokument stwierdzający jego pochodzenie od określonych przodków (rodziców, dziadków, pradziadków i prapradziadków) – ujmujący 4 ich pokolenia (w Polsce i większości krajów europejskich).

Dokument ów powinien dawać wytyczne, jaki nasz pies będzie, a przynajmniej - jaki powinien być, oraz – przy umiejętnym odczytaniu – krystalizować niejako cele hodowcy).

Daje nabywcy gwarancje, że kupił psa, który będzie się mieścił we wzorcu rasy, czyli konkretnych wymogach estetycznych i psychicznych (!) przewidzianych dla jej przedstawicieli. Nie wolno zapominać o jednym – zgodność ze wzorcem rasy obejmuje nie tylko walory ściśle wizualne, lecz także, a może – co najważniejsze - charakter psa oraz prawidłową anatomię. Tu osobniki niezrównoważone, bojaźliwe lub skłonne do agresji oraz posiadające istotne wady anatomiczne poddawane są restrykcyjnym ocenom sędziów i nie dopuszczane do dalszej hodowli.

Celem hodowców POWINNO być zachowanie w potomstwie cech rasy oraz dążenie do postępu hodowlanego (także poprzez poprawianie ewentualnych błędów, które wykazują rodzice), rozmnażanie zwierząt zdrowych na ciele i umyśle i dążenie do wyhodowania jeśli nie lepszych, to chociaż nie gorszych niż rodzice zwierząt.

Szczenięta po urodzeniu zgłaszane są do Związku Kynologicznego, przedstawiana jest karta krycia (dokument stwierdzający ojcostwo). Po ok. 6 tygodniach od narodzenia przeprowadzany jest przegląd miotu: komisja z ramienia związku przybywa do hodowli i ocenia stan szczeniąt, matki, warunków odchowu, a także fakt czy szczenięta przedstawione do kontroli są w ogóle (i pod wszystkimi względami) reprezentantami danej rasy! Spisywany jest protokół, wymieniający ewentualne błędy i wypaczenia. Przy prawidłowym przebiegu przeglądu – kolejna czynnością jest tatuowanie. Tatuaż wykonywany jest w lewym uchu, składa się z kropek układających się w litery i cyfry. Powinien bardzo wyraźny i czytelny. KAŻDE szczenię dostaje metrykę[1], w której zawarte są informacje o nim, jego rodzicach, ich przeprowadzonych badaniach w kierunku dysplazji stawów biodrowych, itd.

Na podstawie metryki po zapisaniu się do Związku Kynologicznego mogą Państwo wyrobić pełny rodowód. Jest to równoznaczne z zarejestrowaniem psa w związku i wprowadzeniem go do ogólnopolskiej bazy danych.

W razie zaginięcia psa tatuaż może dać także klucz do odnalezienia właściciela.

Szczenię zostało zaszczepione po ukończeniu 7 tygodnia życia na: nosówkę, parwowirozę, zakaźne zapalenie wątroby,  parainfluenzę i  choroby  układu oddechowego.

Ze względu jednak na fakt, iż maluch mógł wówczas wciąż posiadać odporność nabytą od matki – istnieje niebezpieczeństwo, iż szczepionka nie wywołała u niego pełnej bariery ochronnej.

Wciąż zatem należy traktować go jak „nie szczepionego” tzn. unikać kontaktów z obcymi psami i dbać o zachowanie podstawowych zasad higieny (np. wskazane jest zakupienie szafki na buty i chowanie w jej czeluściach wszelkiego obuwia – szczenię uniknie kontaktu z bakteriami zebranymi na podeszwach, nauczy członków rodziny porządku, zaś odwieczny problem gryzienia i maltretowania owych interesujących zapachowo części ludzkiej garderoby samoistnie zaniknie :o)).

Najlepiej byłoby, aby szczenię przebywało cały czas w domu, a na zewnątrz wynoszone było na rękach. Dopiero w odstępie około tygodnia po trzecim szczepieniu może bowiem bez przeszkód wychodzić na spacery.

Polecamy wykonanie kolejnego szczepienia za pomocą poprzednio użytej szczepionki.

Szczepienie przeciwko wściekliźnie  można wykonać po drugim szczepieniu - jednak  nie  później niż  do  ukończenia 4-go miesiąca życia.

W  książeczce zdrowia wpisane zostały terminy następnych szczepień. Kilka dni po szczepieniu należy obejmować szczenię wzmożoną uwagą – możliwy jest bowiem krótkotrwały spadek odporności. Po szczepieniu może przejściowo wystąpić osowiałość, niechęć do zabawy, ogólny kryzys humoru.

Na tydzień przed każdym szczepieniem należy odrobaczyć szczenię odpowiednim środkiem.

WYCHOWANIE

Każdy właściciel szczeniaka musi nauczyć się najpierw języka psa, nauczyć się go rozumieć i posługiwać się nim w możliwym stopniu - aby potem móc wpoić swemu psu podstawy języka ludzi: gestów, reakcji, zachowań. Proszę pamiętać, ze szczeniak to nie dziecko ludzkie. On nie rozumie SŁÓW... Czyta natomiast ich barwę i ton.

Życzymy wspaniałego wspólnego życia z „naszym” szczenięciem, wielu chwil radości i szczęścia oraz efektywnego zdobywania wiedzy i nowych doświadczeń. Mamy nadzieję, że przygoda z  Clumber Spanielem stanie się dla Państwa niezwykłym przeżyciem i stopniowo przemieni w wieczne zakochanie !